Legio de pogingen en beloften tot het oprichten van een toeristenclub, enig de verwezenlijking van 11 april 1962. Bij de oprichting van andere Oost-Vlaamse toeristenclubs (vooral in het Gentse) en bij de uitbreiding van deze clubs, werd het verlangen kenbaar gemaakt om een toeristenclub te bezitten in het Meetjesland en de Kanaalzone. "Een toeristenclub moeten we hebben!" riep er iemand met klem uit. Dit was geen opwelling in originele stijl, geen grootspraak, maar de weergave van besprekingen van enkele vooruitziende, fietslievende mensen waaronder onze huidige voorzitter. De werkroep vond weerklank en enkele pioniers besloten zich achter de wagen te spannen, ter oprichting van T.C. HOUTLAND.
Wie of wat stimuleerde de stichters van weleer tot dit initiatief ? Het reizen, de drang naar prestatie, de leiders van de Oost-Vlaamse clubs of van de Koninklijke Belgische Wielrijdersbond (K.B.W.B.) ? Feit is dat hun inzet een niet te versagen overtuiging in het uiteindelijk welslagen bij hun opvolgers en medewerkers tot gevolg had. Op een schrijven aan de voorzitter van de Oost-Vlaamse afdeling K.B.W.B. kwam een negatief antwoord: er werd gevraagd de mogelijkheid te onderzoeken in de schoot van de bestaande, plaatselijke wielerclub een toerisme-afdeling op te richten.
Er werd een vergadering belegd met de bestaande wielerclub. "Daar het bij ons niet te doen is om wielerwedstrijden in te richten, maar enkel om mee te doen aan het fietstoerisme onder de reglementen van de K.B.W.B." verlangden de mannen van het eerste uur afzonderlijk te zijn. In februari ’62 werd dit medegedeeld aan de Oost-Vlaamse voorzitter in een schrijven, dat vergezeld was van een getuigschrift van het Gemeentebestuur. Het Hoofdbestuur der afdeling stelde nog maar eens teleur, en herhaalde de mogelijkheid een toerisme-afdeling op te richten in de schoot van de plaatselijke wielerclub. Waar iedereen de moed zou verliezen , daar vonden de pioniers nieuwe energie, onversaagd, gestimuleerd door hun ongelooflijke doorzettingskracht enerzijds, en door de ontzettende kleinsmenselijkheden anderzijds, en wel bewust dat het "MOEST" en met al de krachten, talenten en overredingskracht hen eigen wendden zij zich tot de hoogste bevoegdheid van de K.B.W.B.-Oost-Vlaanderen.
Een verzoek om onderhoud met het Hoofdbestuur, en beantwoord met een weigering was niet van aard om de pioniers te ontmoedigen. Een hernieuwd aanzoek om onderhoud op 27 maart 1962 kreeg inwilliging. Deze definitieve wending werd officieel ingeluid met de historische vergadering van 11 april 1962, bekroning van een pijnlijk geboorteproces dat uiteindelijk leven schonk aan T.C. HOUTLAND ERTVELDE.
34 Leden, getooid in GEEL-ZWARTE klubtrui, namen in 1962 de start van ons 1ste toeristisch seizoen. Deelnemen aan de uitstappen en brevetten van de K.B.W.B. was zowat het hoofddoel van de Houtlanders. Toen al rijpte het idee om tijdens de jaarlijkse vakantieperiode clubreizen te organiseren. In ’63 werd dit dan een eerste keer, maar zeker niet de laatste keer, werkelijkheid. een 4-Tal leden trokken naar Frankrijk om er het brevet "Parijs-Nizza" te betwisten. Om al deze mooie inrichtingen en herinneringen hieraan verbonden, meer bekendheid te geven en aan te moedigen werd in 1964 gestart met het publiceren van ons eerste clubblad "DE HOUTLANDER", dat nu aan zijn 43ste jaargang toe is en groeide naar een degelijk informatieblad. Wel of niet geïnspireerd door de eerste clubreis of door het clubblad stond er in 1964 reeds een Vijflandentocht, een Alpenreis en een reis door Zwitserland en Oostenrijk op het clubprogramma. Het ledenaantal groeide van 34 leden naar ons huidig recordaantal van 109 ! Rond de decenniawisseling van ’69 – ’70 noteerden we een lichte kentering. Er werden enkele nieuwe toeristenclubs boven de doopvont gehouden en mede door de nieuwe, mooie opvallende kleurtjes van de als paddestoelen uit de grond schietende nieuwe clubs en ook soms door beloften van deze nieuwe clubleiders zakte ons ledenbestand in 1974 tot een absoluut dieptepunt. We telden toen nog 13 fietsende leden.
Door het organiseren van een jaarlijkse tombola hadden we wel onze clubkas op peil weten te houden. Zo kwamen we waarschijnlijk tot een unicum in het toeristenhuishouden. We boden alle Houtlanders gedurende een paar jaar een gratis abonnement aan op "Cyclo-Sprint", het bondsorgaan van de K.B.W.B. Toch belandden we in een nog donkerder periode, laat ons zeggen de 7 magere jaren! Enkele jaren na het ontstaan van T.C. Houtland werden de Nationale Baankapiteins gevormd die een gele trui, afgeboord met de Belgische Driekleur mochten dragen tijdens de brevetten en uitstappen van de K.B.W.B. Zo kwam het volgende reglement in voege: "… Het dragen van een gele trui is verboden tenzij deze voorzien is van een band van een andere kleur. Deze band met een breedte van minstens 10 cm, mag, hetzij horizontaal, hetzij vertikaal, geplaatst worden, maar hij zal steeds het geheel van de trui innemen …". Op een Nationale Bijeenkomst hadden enkele bestuursleden van T.C. Houtland het genoegen kennis te maken met de toenmalige voorzitter van de K.B.W.B.-toerisme. Zo waren we in de mogelijkheid het probleem van onze geel-zwarte truien voor te leggen. De voorzitter was één en al begrip en beloofde mondeling dat hij zijn ogen zou sluiten. Tot de kat op de koord kwam en er in de provincie West-Vlaanderen enkele leden geschrapt werden in de uitslag door, zoals het onze toenmalige secretaris stelde: " een handvol onbegrijpende mensen, die door hun opmerkingen alleen maar in de belangstelling willen staan." Hierop werd op 31-10-1978 de clubleiding uitgenodigd naar het Bondsgebouw van de K.B.W.B. te Brussel. Een proefmodel van gele clubtrui met een zwart schouderstuk werd voorgelegd aan het Hoofdbestuur. De toenmalige voorzitter leed op dit moment waarschijnlijk aan geheugenverlies want ondanks zijn mondelinge belofte werden deze truien unaniem afgekeurd! Er moest een nieuw model van trui worden voorgelegd alvorens er toeristenvergunningen van 1979 zouden afgeleverd worden. Na uitputting van onze clubkas kwamen we op 13 januari 1979 met nieuwe truien op het toneel: volledig in KONINGSBLAUW, met GELE MOUW- en KRAAGBOORD, plus ons nog bestaande en gebruikte KLUBLOGO links boven op de voorzijde. Na al deze perikelen zagen we, weliswaar met een "lege kas" toch nog ons 17de seizoen hoopvol tegemoet.
Om deze financiële tegenslag te boven te komen werden enkele bijkomende activiteiten ingeschakeld, en werd de inrichting van de Moervaartroute en de Krekenroute aan ons programma toegevoegd. Langs deze weg kregen we terug wind in onze zeilen en zaad in het bakje! Of de duivel ermee gemoeid was of niet, maar enkele maanden later werden de inrichtingen van T.C. Houtland in een bepaalde krant nogal langs de negatieve kant omschreven. Strijdvaardig zoals we waren (en nog zijn) bewezen we door mooie, langs rustige wegenleidende, goed georganiseerde en succesvolle inrichtingen het tegendeel van wat de "kleinerende" schrijver dramatiseerde. Dit alles voorbij zijnde kregen op 15 augustus 1980 de zwaarste opdoffer te verwerken. Bij een laatste verkenning van onze 19de inrichting van de Vriendschapstocht kwam er door een verkeersongeval een abrupt einde aan het leven van de toenmalige secretaris en medestichter van T.C. Houtland. Een man die zijn club ter harte nam als hij ja had gezegd! Dit alles had tot gevolg dat huidig secretaris de ondankbare taak op zich nam en dit naar best vermogen nog steeds vervult. Na de 7 magere jaren belandden we waarschijnlijk in ons 7 vette jaren, bleven we gespaard van tegenslagen en bleef ons ledenaantal stijgen en schommelen tussen de 30 en 40 leden! De clubkas wisten we vanuit de rode cijfers te halen en op een behoorlijk peil te brengen zodat ons leden daar goed bij varen en wij sedert 1987 alle Houtlanders een gratis abonnement aanbieden op het Oost-Vlaams bondsorgaan "Cyclo-Info".
Een ander hoofdstuk werd aangesneden in1997! Op vraag van de plaatselijke brouwerij "BIOS" werd voor het eerst in de Houtlandgeschiedenis sponsoring geintroduceerd! Naast ons getrouwe clublogo siert "AUGUSTIJN" onze vernieuwde, kleurige en fleurige clubshirts waardoor het amberkleurig gerstenat uit Ertvelde bekendheid geniet in en buiten Vlaanderen, ja zelfs tot ver buiten de Belgische grenzen en waardoor T.C. Houtland zelfs een heel klein beetje als "ambassadeur" van het hoge gistingsbier wordt geprezen. Mede door deze vernieuwingen en door de "vrije-start formule" in het fietstoerisme en ook wel door de groei en de bloei van "het mountainbiken" klommen we vanuit een dalletje op naar een bloeiende vereniging waar "vrijheid" hoog in het vaandel staat.